ضرورت شفاف سازی علت فوت معلول قروه ای
فوت یک مددجو در قروه؛ سکوت، ابهام را بیشتر میکند
فوت یکی از افراد دارای معلولیت در یکی از مراکز نگهداری شهرستان قروه، تنها یک خبر نیست؛ حادثهای است که افکار عمومی را با پرسشهای جدی روبهرو کرده و انتظار برای پاسخهای روشن را افزایش داده است.
«فوت یک فرد دارای معلولیت ذهنی در یک مرکز نگهداری، حادثهای نیست که بتوان به سادگی از کنار آن عبور کرد. افرادی که به دلیل شرایط ذهنی و نیازهای حمایتی ویژه در این مراکز حضور دارند، ممکن است در بسیاری از موارد نتوانند مانند سایر افراد، مشکلات، دردها یا اتفاقاتی را که برایشان رخ میدهد بهدرستی بیان کنند؛ به همین دلیل مسئولیت مراکز نگهداری در حفظ جان، سلامت و کرامت آنان چند برابر است.
در چنین شرایطی، شفافیت نه یک مطالبه رسانهای، بلکه یک ضرورت اجتماعی و اخلاقی است. خانوادهها و جامعه حق دارند بدانند چه اتفاقی رخ داده، مراقبتهای لازم چگونه انجام شده، روند نظارتها به چه شکل بوده و آیا تمام استانداردهای نگهداری و ایمنی رعایت شده است یا خیر.
آغاز بررسیها اقدامی ضروری است، اما افکار عمومی تنها با اطلاعیههای کلی قانع نمیشود. مردم حق دارند بدانند چه اتفاقی رخ داده، روند رسیدگی در چه مرحلهای است، نتیجه بررسی دوربینهای نظارتی و پزشکی قانونی چه خواهد بود و آیا در صورت اثبات قصور، برخورد قانونی بدون ملاحظه انجام میشود یا خیر. مراکز نگهداری افراد دارای معلولیت ذهنی باید امنترین محیط برای کسانی باشند که بیش از دیگران به حمایت نیاز دارند. اگر در این مسیر کوتاهی، ضعف نظارت یا قصوری رخ داده باشد، انتظار میرود بدون ملاحظه و بر اساس قانون با آن برخورد شود.
افراد دارای معلولیت از آسیبپذیرترین اقشار جامعه هستند و مراکز نگهداری باید امنترین مکان برای آنان باشد. به همین دلیل، هر حادثهای در این مراکز، ضرورت پاسخگویی، شفافیت و نظارت مؤثر را بیش از گذشته یادآوری میکند. این پرونده نباید پس از چند روز به فراموشی سپرده شود. اعلام شفاف نتایج بررسیها، پاسخ به پرسشهای افکار عمومی و اجرای اقدامات اصلاحی، کمترین انتظاری است که جامعه از مسئولان دارد.
حفظ حقوق افراد دارای معلولیت ذهنی فقط در ارائه خدمات خلاصه نمیشود؛ حق زندگی امن، مراقبت شایسته و برخورداری از کرامت انسانی، اصلیترین مسئولیتی است که هیچ نهادی نباید از آن غافل شود.»
طاها کرم پور (فعال اجتماعی)
