متاسفانه بخش وسیعی از آبیدر روز شنبه مورخ ۱۳ تیر ۱۴۰۵ طعمه حریق شد و گسترش آتش سوزی از چند طرف دامنه آبیدر به سمت گوێزە کوێر بخش زیادی از درختان را ازبین برد.
آبیدر به عنوان یکی از تفرجگاه های سنندج و اهمیت آن در فرهنگ و ادبیات عامه مردم به عنوان یک نماد شهری همواره به دلیل قصور و کوتاهی مجری و متولیان ان دستخوش ویرانی، نابودی و آتش سوزی های سیستماتیک وپیاپی وعمدتان عمدی، قطع و غارت درختان آن توسط سودجویان، تعرض و تصرف بخشهایی از آبیدر توسط افراد سودجو و فرصت طلب بوده و بنابر گزارش فنی مورخ ۱۳ بهمن ۱۴۰۰ باحضور کارشناسان منابع طبیعی طی بازدید میدانی از جنگل مذکور به دلیل:
۱- تنش آبی ناشی از عدم مدیریت و نگهداری صحیح توسط شهرداری
۲- عدم آگاهی و دانش لازم جهت حفاظت و صیانت از این جنگل دست کاشت نزد بدنه فرسوده مدیریت شهرداری
۳- عدم تامین بودجه کافی جهت مراقبت از این جنگل در سنوات گذشته خصوصا درچند سال اخیر
آبیدر را با یک بحران جدی مواجه کرده است.
پارک جنگلی آبیدر با بیش از ۱۲۶۰ هکتار مورخ ۱۷ تیر ۱۳۹۲ طی قراردادی از طرف منابع طبیعی استان کردستان به شهرداری سنندج احاله مدیریت داده شد و در اجرای بند ج ماده ۱۴۷ قانون برنامه پنجم توسعه مکلف به حفاظت و نگهداری از آن پارک شده که متاسفانه تاکنون شهرداری هیچ اقدام موثری جهت حفظ درختان موجود و عرصه جنگل کاری ازجمله واکاری، هرس درختان و عملیات پرورشی و بهداشتی، اقدام در راستای کاهش خطرات و آسیبهای ناشی از آتش سوزی های مکرر، اصلاح بهینه بان کت و تشتک ها، حذف درختان خشک و آفت زده که مستعد آتش سوزی ست. حذف علفهای هرز که زمینه آتش سوزی را فراهم می کند.
نابودی کامل کانالهای آبیاری، زیپ های بتنی و استخرهای موجود و عدم مدیریت صحیح آب و چشمه های موجود در آبیدر که زمینه بهره برداری شخصی را مهیا نموده لذا عملا سیر ق هقرایی پارک جنگلی آبیدر با شتابی باورنکردنی شروع شده وبی تردید اگر اقدامی اساسی در جهت رفع موانع و مشکلات عدیده پارک جنگلی مذکورنکنیم در سالهای آتی شاهد نابودی و زوال کامل آبیدرخواهیم بود.
حیدر احمدی-روزنامەنگار و فعال محیط زیست
