دیروز شنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۵ جشن آغاز سال تحصیلی کلاس اولی ها در تهران بود ضمن تبریک این ایام خجسته و آغاز سال تحصیلی به ملت متمدن ایران و جامعه پیشرو فرهنگی، ما خانوادگی تنها نوه بسیار عزیزم کاکه ارون را در این مراسم با شکوه همراهی کردیم.
مدیریت و برنامه ریزی مفید با برنامه های متنوع و شاد شاهد بودیم با وجود بحران و رکود در حوزه های آموزشی و پشتیبانی و بخصوص معضل معیشت فرهنگیان در سالهای اخیر اما تحول و تغییر مثبت رویکردها و نگاها کاملا ملموس بود در خلال مراسم خاطره آغاز سال تحصیلی در چنین روزی در اواسط دهه ۸۰ به خاطرم آمد صبح اول وقت در میدان صادقیه تهران ناگهان صدای بلندگوهای دبستانی نزدیک میدان به گوشم رسید که اولین واژه ها و جملات در محیط آموزشی و تربیتی در مراسم آغاز سال تحصیلی شعار مرگ بر آمریکا بود بعنوان کسی با سوابق مدید آموزشی و مدیریت منابع انسانی آن نونهالان معصوم را آن هم در بدو ورود به محیط آموزشی مستحق چنین آموزشی نمی دانستم منظور طرفداری از آمریکا و یا معایب شعار مرگ بر امریکا نبود صرفا نگاه آموزشی و تربیتی آن هم در اولین الفاظ اموزش کلمه مرگ به آن کودکان معصوم مد نظرم بود.
اما مراسم امروز نوید بخش تغییر نگرش و روش نسبت به آن سالها است صرف نظر از برنامه های شاد با پیامهای آموزشی و تربیتی، احترام به فرهنگ ها و نژادها و زبانهای ملیت های ایرانی بود مجریان برنامه پس از آهنگ فارسی حضور کوردها رو سئوال کردند با اعلام حضور ما آهنگ کوردی شاد و نشاط آوری پخش کردند مهمتر از رویکرد و عملکرد مسئولان دبستان، استقبال جمع کثیر خانواده های تهرانی از آهنگ و فرهنگ کوردی بود. بطور کلی روابط انسانی و تعامل و ارتباطات میان ملیت های ایرانی روند مثبت را طی نموده است و امیدوارم هر روز ارتقاء پیدا بکند.
ای کاش نظام سیاسی، اداری و آموزشی نیز از این رویکردها و روندها درس می گرفت و به موازات زبان رسمی کشور حق آموزش زبان مادری را در قالب نظام آموزش رسمی کشور عملا ادا می کرد.
عبدالله سهرابی
